جــــز وصـــالت زِخــــداونـــد تمــــنّا نکنم

عاشقــــم عاشـــق روی تـو و حاشا نکنم

شمـــع رویــت بفروزد شبی اَر محفل من

همــچو پـــروانه بســوزم پَر و پروا نکنم

بســـته‌ام عهــد نگــارا کــه دم رفتن جان

تــا نیـــائی بــه ‌سـرم دیده‌ی خود وا نکنم

گـــر دَمــی لعـل لبت را بگشایی به سخن

یـــادی از آب حـــیات و دم عـــیسیٰ نکنم

گــر ببینــــم قد رعنای تو ای رشک چمن

یــاد ســرو چمــن و قــامت طــوبیٰ نکـنم

گــر بــدانم به‌ خـــدا منزل و مأوای تو را

به جهــان غیــر ســـر کوی تو مأوا نکنم

میل دنیاش «شکوهی» زِ پی دیدن توست

بی‌ جــهت نیســـت اگر میل به عقبیٰ نکنم